Slang.gr: ελληνική γλώσσα που σπαρταράει

Rate this post

Υπάρχουν site που μπαίνεις να ενημερωθείς, site που μπαίνεις για ψυχαγωγία, site που μπαίνεις για να σου φτιάξει το κέφι και άλλα που είναι πηγή γνώσεων και τα επισκέπτεσαι συνήθως όταν ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο (τα οποία είναι τα πιο βαρετά site στο ίντερνετ).

Το slang.gr τα συνδυάζει όλα αυτά, εκτός από το κομμάτι της πλήξης: πληροφορεί, διασκεδάζει, σε κάνει να χαμογελάσεις (ή να γελάσεις δυνατά), σε μαθαίνει νέα πράγματα και είναι πραγματικά ένα από τα πιο απολαυστικά ελληνόφωνα site που υπάρχουν μέσα σε όλο αυτό το χάος.

Οι άνθρωποι που το διαχειρίζονται δεν κάνουν απλή καταγραφή λέξεων και φράσεων, συγκεντρώνουν συνεχώς νέο υλικό μιας γλώσσας που εξελίσσεται και γίνεται όλο και πιο πλούσια καθημερινά, το ταξινομούν και το διαθέτουν σε οποιονδήποτε θέλει να τεστάρει τις γνώσεις του, να μορφωθεί, ή απλά να χαζέψει νέες φράσεις της καθομιλουμένης που είναι πρωτότυπες και εξαιρετικά ευφάνταστες. Το έργο τους είναι πολύ σημαντικό, γιατί πέρα από το διασκεδαστικό του πράγματος όσοι συμμετέχουν και το συντονίζουν καταγράφουν πολιτισμό.

Η συνέντευξη αυτή χρειάστηκε σχεδόν ένα εξάμηνο για να ολοκληρωθεί, με ανταλλαγή πολλών μηνυμάτων, με μεγάλα κενά στην επικοινωνία και παρανοήσεις (μέχρι να διαπιστώσω ότι οι συντονιστές του site είναι απλά ντροπαλοί και δεν συμπαθούν καθόλου τις συνεντεύξεις). Τελικά ο λαχνός έπεσε στον vicar, που πήρε το ΟΚ των υπόλοιπων, μάζεψε τις απαντήσεις και με την διευκρίνιση «την οπτική μου στο σάιτ δεν ειν’ απαραίτητο να τη μοιράζονται άλλοι χρήστες ή ακόμη και άλλοι συντονιστές» τις έστειλε για δημοσίευση.

Ιδού ολόκληρη η συζήτηση:

―Πότε και πώς ξεκίνησε το slang.gr; Ποιος το ξεκίνησε; Το σλανγκ τζι αρ πρωτοανέβηκε το 2006. Τώρα τα παρασκήνια, τα ξέρει μόνο το αφεντικό, ο Τίτος (ιδιοκτήτης του σάιτ και αρχιχαμάλης επί των τεχνικών), ο οποίος δεν πολυμιλάει για τέτοια πράματα.

―Τι ακριβώς καταγράφετε; Λέξεις και γλωσσικά φαινόμενα των ελληνικών, καθώς και ιστορικά και πραγματολογικά στοιχεία επ’ αυτών, που με την καμία δε βρίσκεις σε τυπικά λεξικά ή γραμματικές. Το φόκους είναι οτιδήποτε μπορεί κανείς ν’ αποκαλέσει «αργκό», αλλά μοιραία η κουβέντα απλώνεται συχνά από τις διαλέκτους και τις ζαργκόν ως και στην καθομιλουμένη.

―Ποια είναι η σχέση σας με τη γλώσσα; Έχετε ασχοληθεί με οποιονδήποτε τρόπο με τα ελληνικά; Η συνισταμένη των χρηστών, απ’ όσο έχει φανερωθεί τουλάχιστον αυτά τα χρόνια, απέχει σημαντικά από τους χώρους που ασχολούνται επαγγελματικά με τη γλώσσα, ας πούμε φιλολογία, γλωσσολογία, λεξικογραφία, αλλά και δημοσιογραφία ή συγγραφή -υπάρχουν τέτοιοι χρήστες, αλλά είναι συγκριτικά πολύ λίγοι. Επίσης, απέχει σημαντικά από τους χώρους που τυπικά θα συνδύαζε κανείς με την αργκό, χώρους του κοινωνικού περιθωρίου δηλαδή. Πρόκειται γι’ ανθρώπους που απλά έχουν μία άλφα εξοικείωση με το ίντερνετ και μια καλή παραπονιάρικη κάψα με τα γλωσσικά -με τις δικές της προκείμενες η κάθε κάψα βέβαια.

―Αν εξαιρέσεις ελάχιστες προσπάθειες (τα βιβλία του Πετρόπουλου, το Μικρό Λεξικό Σεξουαλικών Όρων του Χ. Τσούκα, τα βιβλία του Νίκου Πλατή…) ο πλούτος της νέας ελληνικής γλώσσας –ιδιαίτερα της slang- δεν έχει καταγραφεί. Γιατί; Ποια είναι η δικιά σας εμπειρία από το διάστημα που ασχολείστε με το slang.gr, πόσο δύσκολο είναι να φτιάξεις ένα λεξικό με την γλώσσα που καθημερινά εξελίσσεται; Σίγουρα είναι πολύ λιγότερες απ’ τις αντίστοιχες για την επίσημη γλώσσα, αλλά δεν ξέρω αν είναι και ελάχιστες οι προσπάθειες καταγραφής της αργκό, ή οποιασδήποτε μη τυπικής γλώσσας. Υπάρχουν σίγουρα κι άλλα σχετικά βιβλία, και πρόσφατα (πιχί Ν. Μακροδήμος και Χ. Ακριτίδης, «Λεξικό της αργκό», Δρόμων, 2007) και παλιότερα (πιχί το κλάσικ «Λεξικό της πιάτσας», του Βρασίδα Καπετανάκη, πρόσφατα απ’ τις εκδόσεις Αλφειός), και το κυριότερο, υπάρχουνε και άλλες σχετικές ιστοσελίδες, όπως η «Παρδαλή λέξη» (www.pardalilexi.gr) ή, πάλι, το «Λεξικό της αργκό» (greekargo.blogspot.gr). Στις μέρες μας το διαδίκτυο βοηθάει πολύ στην καταγραφή, όχι μόνο επειδή από κάποιες απόψεις διευκολύνει τεχνικά την ανάλογη δουλειά, αλλά και επειδή στους κόλπους του δεν αποθαρρύνεται η αποτύπωση του σύγχρονου αποκλίνοντα λόγου όπως γίνεται στα παραδοσιακότερα μέσα (άσε την αργκό, σκέψου μόνο όλ’ αυτά τα ιστολόγια των κυπραίων, οι οποίοι παρά τη σχολική τους εκπαίδευση με τα ελλαδίτικα, γράφουν πλέον ονλάιν όπως μιλάν μεταξύ τους -χάρμα οφθαλμών!…). Υπόψιν όμως και το άλλο: σε συνδυασμό και με τις λίγο-πολύ ευνόητες αντιξοότητες κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα που έχει ή είχε ν’ αντιμετωπίσει οποιαδήποτε τέτοια μελέτη, το θέμα παρουσιάζει και εγγενείς δυσκολίες. Η γλώσσα για την οποία μιλάμε έχει την ιδιαιτερότητα, σε σχέση με την τυπική γλώσσα, αφενός να μην καταγράφεται τόσο συχνά στα μέσα, είτε μιλάμε για λόγο γραπτό (τύπος, λογοτεχνία) είτε για προφορικό (τηλεόραση, κινηματογράφος) και αφετέρου να διέπεται από μία ρέουσα ασάφεια πολύ μεγαλύτερη απ’ αυτήν που έχεις στην και καλά παγιωμένη τυπική γλώσσα. Ε, είναι δύσκολο να στήσεις ένα αξιόπιστο και στοχευμένο λεξικό χωρίς να έχεις πάτημα σε ένα αρκούντως ευρύ, αξιόπιστο και συνεπές σώμα κειμένων, αναγκάζεσαι ν’ αμβλύνεις τα κριτήριά σου. Σε κάθε περίπτωση, τόσα χρόνια στο σλανγκ τζι αρ μάθαμε, θέλαμε δε θέλαμε, ν’ αναγνωρίζουμε καταρχήν όλ’ αυτά τα παραπάνω. Κατόπιν, είδαμε ότι κόντρα στις δυσκολίες, η ηλεκτρονική συνεργασία μπορεί να ξεπεράσει πολλά τέτοια εμπόδια, αρκεί να υπάρχει κέφι. Το σάιτ, για να το πούμε κλισεδιάρικα, μας έχει χαρίσει κατά καιρούς από στιγμές τρελού γέλιου, έως στιγμές βαθιάς έκλαμψης (περί τα γλωσσικά και μη), και σε κάθε περίπτωση πάρα πολλές δυνατότητες για ειλικρινή επικοινωνία επί παντός επιστητού (γλωσσικού ή μη).

Πηγή: www.lifo.gr

Comments are closed.